Energetische therapie voor kinderen: wat kun je als ouder zelf doen?
Je ziet dat je kind ergens mee worstelt. Maar het kan je niet vertellen wat er scheelt. Niet omdat het niet wil, maar omdat het zelf niet weet wat er in hem omgaat. Precies daar kan energetisch werk een verschil maken.
Ouders komen met heel uiteenlopende vragen bij mij. Hun kind heeft tics, weinig zelfvertrouwen of een laag zelfbeeld. Het wordt gepest. Het heeft buikpijn zonder duidelijke oorzaak. Het is hooggevoelig, zit middenin een scheiding, of kan niet meer van de game loskomen. Soms gaat het om een kind met een diagnose zoals autisme of ADHD, dat vastloopt in wat het voelt.
En telkens loop je tegen hetzelfde aan: je wilt je kind helpen, maar je weet niet waar je moet beginnen.
Het grote probleem: kinderen kunnen het niet vertellen
Bij kinderen zit je in therapie bijna altijd met één groot probleem. Ze willen er niet over praten. Niet omdat ze willen tegenwerken, maar omdat ze zelf niet weten wat er in hen omgaat, of waarom ze zich zo gedragen.
Eerlijk? Voor volwassenen is dat al moeilijk. Vaak herinneren we ons iets gewoon niet meer, of weten we het simpelweg niet. En soms vertellen we een heel verhaal, terwijl uit het spiertesten blijkt dat het daar helemaal niets mee te maken heeft.
Een kind hoeft niet te weten wat er scheelt. Zijn systeem weet het wel.
Met spiertesten hoeft je kind niets uit te leggen. We kunnen rechtstreeks in het onderbewustzijn gaan kijken wat er speelt. Zonder vragen, zonder druk en zonder dat je kind zich moet verantwoorden.
Je kind hoeft er niet eens bij te zijn
Van alle keren dat ik met kinderen werkte, zat er één keer een kind live bij mij in de praktijk. Daar is één reden voor: ik nodig het niet uit. Niet omdat het niet welkom is, maar omdat ik weet dat kinderen het best saai vinden om hier een uur op een stoel te zitten.
Hoe dat werkt
Ik ga in de energie van je kind en werk in zijn onderbewustzijn, op afstand. Altijd met toestemming:
- Jonger dan 12 jaar: met toestemming van de ouders.
- Vanaf 12 jaar: met toestemming van de ouders én van het kind zelf.
Ik weet dat dit vreemd kan klinken. Het is niet tastbaar, en het is niet wetenschappelijk bewezen: er wordt nauwelijks onderzoek gedaan naar energetisch werk. Wij moeten het hebben van wat ouders ons vertellen: dat een klacht verdwenen is, of dat een situatie of gedrag veranderd is.
Waarom kinderen zo snel reageren
Kinderen zijn fantastisch om mee te werken. Over het algemeen zie je bij hen veel sneller resultaat dan bij volwassenen. De reden is eenvoudig: het heeft zich bij hen allemaal nog niet zo vast kunnen zetten.
Je kunt zelfs al energetisch op een kind werken vanaf het moment dat de mama weet dat ze zwanger is. Natuurlijk schermen we de mama dan energetisch goed af.
Wat kinderen voor hun ouders dragen
Wat ik heel vaak zie: kinderen dragen ballast die niet van hen is. Ze nemen dingen over van hun ouders, of van de familie. In mijn artikel over NEI en De KaFlex Methode® vertel ik over een jongen die zelfs het onverwerkte verhaal van een overleden familielid meedroeg.
De vredestichter
Vooral tijdens een scheiding zie ik kinderen die de vrede proberen te bewaren. Ze houden de sfeer erbij, voelen aan wat iedereen nodig heeft en passen zich aan. Dat is ontzettend vermoeiend voor een kind.
Het kind dat mama of papa draagt
Sommige kinderen dragen hun mama of papa. Ze zorgen, troosten en voelen zich verantwoordelijk. Maar dat is niet hun taak. Een kind mag kind zijn.
Wanneer we dat energetisch loskoppelen, zie je vaak dat een kind opnieuw ruimte krijgt om gewoon zichzelf te zijn.
Parentificatie: als een kind te vroeg groot moet zijn
Wat ik ook vaak zie, is parentificatie. Een kind krijgt al van jongs af aan zorgen of verantwoordelijkheden die niet bij zijn leeftijd horen. Bijvoorbeeld:
- Financiële zorgen die bij het kind worden neergelegd.
- Zorgen voor broers en zussen, alsof het zelf de ouder is.
- Taken en verantwoordelijkheden die eigenlijk bij een volwassene horen.
Zo'n kind leert heel vroeg: ik moet zorgen, anders loopt het mis. En dat gedrag neemt het mee naar later. Als volwassene kiest het vaak een zorgberoep, of blijft het zich verantwoordelijk voelen voor iedereen. Het cijfert zichzelf weg en vindt de eigen behoeften niet belangrijk.
Wat ooit nodig was om te overleven, wordt later een patroon dat je blijft herhalen.
Het is een overlevingsmechanisme geworden. En zolang dat in het systeem blijft zitten, blijft het zich gedragen alsof het nog altijd moet zorgen om veilig te zijn.
Wat pesten later nog doet
Ook pesten laat sporen na die je soms pas jaren later ziet. Kinderen die gepest werden, laten als volwassene vaak nog altijd over hun grenzen gaan. Of ze blijven een laag zelfbeeld houden, ook als hun leven er van buitenaf helemaal anders uitziet.
Hoe vroeger je zo'n ervaring energetisch helpt verwerken, hoe minder kans dat ze zich vastzet.
ADHD, autisme en een heel gevoelig systeem
Kinderen met een label zoals ADHD of autisme zijn, als we spiertesten, vaak net de kinderen met een heel hoge gevoeligheid. Soms te gevoelig voor deze harde wereld. Ze kunnen letterlijk de zwaarte niet aan van de omgeving waarin ze opgroeien. En vaak kunnen ze ook de druk om te presteren niet aan.
Daardoor staat hun zenuwstelsel constant aan. De vele prikkels geven het systeem onveilige signalen, en dan worden ze druk. Wat je van buitenaf als onrust ziet, is vanbinnen vaak overleving.
Het meisje met de poppetjes
Ik had eens een meisje met ADHD in de praktijk. Terwijl ik haar uittestte, nam ze de legopoppetjes waarmee ik familieopstellingen doe, en zette ze die op mijn tafeltje. Helemaal proper en gestructureerd: alle volwassenen in een mooie cirkel, de kindjes in het midden en de diertjes er netjes bij.
Als ik dat probeer, vallen ze altijd om. Bij haar hebben ze weken zo gestaan. Het was pure perfectie.
Zij was zo invoelend, en begreep de dynamiek waarin ze wilde leven. Ik voelde dat ze verlangde naar structuur, orde en rust in verbinding. Dat zag ik in hoe ze haar poppetjes onbewust had opgesteld.
Wat je als ouder zelf kunt doen
Je kunt hiervoor bij een therapeut terecht. Maar je kunt het ook zelf leren. Met De KaFlex Methode® leer je testen wat er bij je kind speelt, en daarmee werken. Telkens opnieuw, bij elke klacht die zich aandient.
Dat is het mooie: je hoeft niet bij elk nieuw probleem een afspraak te maken. Je kunt werken op het moment dat je kind het nodig heeft. En je werkt meteen ook aan jezelf, want wat een kind draagt, heeft vaak te maken met wat er bij de ouders speelt.
Charlotte: voor zichzelf en haar kind
Charlotte volgde de opleiding vooral om zichzelf en haar kind te kunnen helpen. Vandaag werkt ze zelf met de methode, en kan ze haar kind ondersteunen wanneer dat nodig is.
Bekijk de gratis masterclass
Ontdek in de gratis masterclass hoe De KaFlex Methode® werkt, en hoe je met de biotensor leert onderzoeken wat er bij jezelf en je kind speelt. Je hoeft nog niets van de methode te kennen.
Vraag de gratis masterclass aanWil je het meteen leren? Bekijk de opleiding
Veelgestelde vragen
Moet mijn kind aanwezig zijn tijdens een sessie?
Nee. Er wordt op afstand in de energie van je kind gewerkt. Kinderen vinden het meestal saai om een uur stil te zitten, dus ze hoeven er niet bij te zijn.
Is daar toestemming voor nodig?
Ja, altijd. Onder de 12 jaar geven de ouders toestemming. Vanaf 12 jaar vragen we toestemming aan de ouders én aan het kind zelf.
Vanaf welke leeftijd kan je energetisch op een kind werken?
Al vanaf het moment dat de mama weet dat ze zwanger is. De mama wordt dan energetisch goed afgeschermd.
Kan ik als ouder zelf leren om mijn kind te helpen?
Ja. In de opleiding De KaFlex Methode® leer je testen en werken met de werkmodellen, voor jezelf en voor je kinderen.
Kan dit naast de begeleiding van een arts of psycholoog?
Ja. Energetisch werk kan gewoon naast de begeleiding die je kind al krijgt, bijvoorbeeld bij een diagnose zoals autisme of ADHD.